آداب و رسوم ازدواج در افغانستان که جالب است بدانید!

عروسی یک رویداد مهم در زندگی زن و مرد است که با هم متحد می شوند. پس از آن اتفاق می افتد که این دو تصمیم می گیرند تا زمانی که مرگ آنها را از هم جدا کند، در شادی و غم خود شریک باشند. مراسم عروسی فقط یک بار در زندگی برگزار می شود. به همین دلیل است که باید لذت بخش، هیجان انگیز، خنده دار و مهمتر از همه خاطره انگیز باشد. اگر به زودی عروسی دارید، ممکن است از خود بپرسید که چه نوع عروسی، مدرن یا سنتی برگزار کنید. امروزه بسیاری از مردم عروسی های سنتی را انتخاب می کنند زیرا آداب و رسومی که در آن وجود دارد آنها را سرگرم کننده تر و سرگرم کننده تر می کند. در این مقاله درباره آداب و رسوم ازدواج در افغانستان صحبت خواهیم کرد. اگر به آشنایی با فرهنگ های مختلف علاقمن  هستید، با ما همراه باشید.

آشنایی با آداب و رسوم ازدواج در افغانستان

ازدواج فقط به معنای ایجاد رابطه فیزیکی بین دو نفر نیست، بلکه زن و مرد را از نظر عاطفی و روحی به هم پیوند می دهد. تقریباً در هر منطقه ای از جهان، آن را به عنوان یکی از شادترین رویدادهای زندگی جشن می گیرند زیرا فقط یک بار اتفاق می افتد.

بر خلاف عروسی های مسلمانان آمریکایی، مراسم در افغانستان و شهرهای آن بسیار متفاوت و سنتی است. مراسم عقد بستن زن و مرد در افغانستان با سنت های مختلفی مطابقت دارد که رسوم گذشته را ترسیم می کند.

این دلیل اصلی است که بسیاری از مردم در سراسر جهان همیشه از خود می پرسند که در یک عروسی معمولی افغان چه اتفاقی می افتد یا سنت های عروسی در آنجا چیست؟

عروسی سنتی افغانستان مملو از مراسم شادی آور است که مهمانان شما را از ابتدا تا پایان مراسم سرگرم می کند. برای شروع، زمانی که یک زوج می خواهند با هم ازدواج کنند، داماد پیشنهادی را به خانه عروس می فرستد. آنچه در ادامه می‌ آید مجموعه‌ای از اتفاقات است که در کنار هم قرار گرفتن این زوج به عنوان یک زن و شوهر به پایان می‌ رسد.

شیرینی، پیشنهاد عروسی

برخلاف دیگر عروسی های مسلمانان، داستان عقد زن و مرد با یک خواستگاری رسمی یا مراسم نامزدی شروع می شود. خانواده پسر برای دیدن دختر به خانه عروس می روند. خانواده او را مشاهده می کنند، او را برای پسر تایید می کنند و به شوهر یا پسران دیگر در مورد خانواده عروس می گویند. با این حال، هنگامی که هر دو خانواده طرف دختر و پسر یکدیگر را تایید می کنند، دیسمال یا خیمچه را با یکدیگر مبادله می کنند.

علاوه بر این، نام این مراسم یا سنت از تأیید دختر گرفته شده است – به آن SHIRINI می گویند. می توان آن را به عنوان پاسخ بله از هر دو خانواده تعریف کرد. بنابراین، پس از تایید، هر دو طرف خانواده شروع به آماده سازی برای جشن ها و سنت ها می کنند.

خمچه، دیسمال و شیرینی

وقتی خانواده عروس خواستگاری مرد را می پذیرند، «خیمچه» و «دیسمال» را برای خانواده مرد می فرستند تا نشان دهند که با این خواستگاری موافقت کرده اند. در زبان محلی افغانی، مناسبتی که خانواده عروس برای پذیرش پیشنهادی که «شیرینی» نامیده می‌شود، به معنای شیرینی است. در بیشتر موارد این بزرگان خانواده داماد هستند که دیسمال را می گیرند.

آداب قبل از عروسی در افغانستان

داماد خواستگاری خود را فرستاده و خانواده عروس نیز این خواستگاری را پذیرفته اند. در مرحله بعد، خانواده داماد شروع به ارسال هدایا برای عروس می کنند. برخی از این هدایا عبارتند از:

• افطاری: تحویل در ماه رمضان؛ این جشنی است که در خانواده عروس برگزار می شود.
• عیدی: شامل غذاهای سنتی، لباس و غیره. اینها در عید تحویل داده می شود.
• نوروزی: عروس هدایای بیشتری از جمله غذاهای سنتی و فصلی دریافت می کند. این هدایا معمولا بخشی از جشن های سال نو هستند.
• براتی: عروس براتی را در شب چراغ در تقویم اسلامی می گیرد.

بیشتر این هدایا به صورت غذا، شیرینی، لباس یا پول است. هنگامی که خانواده عروس اقلام غذایی را دریافت می کنند، معمولا مقداری را بین اقوام نزدیک خود توزیع می کنند. هنگام تحویل این هدایا، جشن کوچکی برگزار می شود که در آن زنان و دختران تنبور می نوازند و همچنین با آوازهای سنتی می خوانند و می رقصند.

جشن نامزدی (شیر نه خوره)

در آداب و رسوم ازدواج در افغانستان، مرحله بعدی بعد از پروتکل های قبل از عروسی، جشن نامزدی است. خانواده عروس این جشن را برگزار می کنند و این جشن برای دوستان و اقوام آنهاست. هزینه این مهمانی بر عهده خانواده عروس است (هزینه عروسی به عهده خانواده داماد است).

پس از تایید رابطه داماد و عروس، مراسم رسمی به نام نامزدی برگزار می شود. هدف اولیه این رسم یا سنت، اعلام مراسم ازدواج آینده بین دو خانواده است. کارکرد نامزدی توسط طرف عروس خانواده ترتیب داده می شود. بدون شک سایر هزینه های جشن ازدواج در افغانستان را داماد می پردازد، اما نامزدی به عهده خانواده عروس است. بر اساس سنت های عروسی مسلمانان، مراسم نامزدی یکی از آداب و رسومی است که عروس و داماد قبل از ازدواج با یکدیگر آشنا می شوند. بستگان و دوستان عروس به نشانه جشن و شادی تنبور می نوازند.

غیر از این، قیمت های ثابتی نیز در گروه های مختلف مردم افغانستان وجود دارد. به این ترتیب، طرف عروس خانواده هنگام تحویل دادن دختر خود مجبور به پرداخت مبلغ زیادی پول نیست.

جشن نامزدی یکی از اجزای حیاتی فرآیند عروسی است. این بار است که عروس و داماد به خوبی یکدیگر را می شناسند. زمان مشخصی برای جشن نامزدی وجود ندارد، اما باید قبل از مراسم عروسی برگزار شود. در این مهمانی، عروس یک لباس بنفش، صورتی یا آبی می پوشد.

شب حنا

شب حنا (خینا) جشن نامزدی را دنبال می کند. داماد قرار است پیراهن و شلوار سنتی افغانی (جامی) را با سرپوش (لنجی) بپوشد، در حالی که داماد باید لباس های معمولی افغانی را تزئین کند. نوازندگان موسیقی می نوازند و مردم از رقص عطان لذت می برند.

رسم بر این است که عروس دست های خود را می بندد و مادر داماد سعی می کند دست های او را باز کند. اگر نتواند دست عروس را باز کند، مادر داماد به او هدیه گران قیمتی می دهد. شب حنا بیشتر مهمانی زنانه و دخترانه است و معمولا دست عروس با استفاده از حنا رنگی می شود. دوشیزگان خانواده داماد رنگ آمیزی دست عروس را انجام می دهند.

شب KHINA – شب مهندی

در فهرست آن دسته از سنت ها یا آداب و رسوم افغانی گنجانده شده است که جشن ها را در افغانستان خاطره انگیز می کند. شادی، لذت و هیجان زیادی را برای هر دو خانواده به ارمغان می آورد. این رویداد با شب خنا دنبال می شود. داماد در شب مهدی لباس سنتی می پوشد. این لباس عروسی شامل پیراهن افغانی، شلوار و روسری به نام لونگی است. نوازندگان با پخش موسیقی شاد نقش اصلی را در سرگرم کردن مهمانان ایفا می کنند.

یک رسم سرگرم کننده که در اینجا می توان در مورد آن صحبت کرد این است که عروس در شب مهدی با نهایت قدرت دست های خود را می بندد. مادر داماد بی وقفه سعی می کند دست عروس را باز کند. اگر نتواند دستانش را باز کند، یک هدیه گران قیمت به صورت جریمه به او می دهد.

رخصتی

رخصتی سنتی است که عروس بالاخره خانواده اش را ترک می کند و به خانواده داماد می پیوندد. قرار است برادر عروس یک لباس سبز به کمرش ببندد. رخصتی معمولاً در ساعات صبح قبل از خروج عروس از خانواده رخ می دهد. می تواند چند روز قبل از روز عروسی برگزار شود. برخی ترجیح می دهند که رخصتی و نکاح را همزمان انجام دهند. بستگی به این دارد که عروس و داماد چه کاری را انجام دهند.

نیکاح

در آداب و رسوم ازدواج در افغانستان، مهم‌ترین سنتی که عروس و داماد را در یک رابطه واحد می‌بندد، نکاح است. عمدتاً در روز عروسی رخ می دهد. با این حال، برخی از خانواده های افغانی ترجیح می دهند مراسم نیکاه را چند روز قبل از روز ازدواج واقعی ترتیب دهند. این یک مراسم بزرگ در افغانستان به حساب نمی آید. خلاصه این یک سنت کوتاه و خصوصی است. تنها اعضای خانواده این زوج یعنی ملا و روحانیت اسلامی در لحظه نکاح حضور دارند.

نیکا معمولا در روز عروسی برگزار می شود. این یک مراسم مذهبی است که در آن دو خانواده بر سر عقد ازدواج توافق می کنند. در طول روز برگزار می شود و قرار است عروس با لباس سبز باشد. این یک مراسم خصوصی است که در آن فقط خانواده نزدیک زوج و ملا، روحانیون اسلامی در آن شرکت می کنند.

پس از این مراسم، عروس لباس های سبز را درآورده و جامه های سفید به تن می کند. داماد در مراسم عروسی کت و شلوار می پوشد. مردم از جشن لذت می برند و عکس می گیرند. عروس و داماد کیک می برند و با هم غذا می خورند.

مراسم عروسی

در آغاز مراسم عقد، گروهی از زنان در صف سمت راست می ایستند. گروه دیگری از مردان برای پذیرایی از مهمانان در مسیری سمت چپ ورودی می ایستند. خانواده داماد و عروس مهمانان را به سفره های مربوطه هدایت می کنند.

در گوشه ای از اتاق، دو صندلی تزئین شده برای عروس و داماد وجود دارد. و جلوی این صندلی ها یک میز تزئین شده با چند شمع قرار دارد. مهمانان در بهترین لباس های خود خواهند بود و همچنین مقداری جواهرات اضافه می کنند. آنها آزادانه با عزیزانشان تعامل می کنند و هر چیزی را که احساس می کنند ضروری است در میان می گذارند. پس از ورود همه مهمانان یا زمانی که اتاق تقریباً پر است، نوازندگان شروع به نواختن آهنگ های موسیقی سنتی یا موسیقی سنتی می کنند.

مراسم عروسی در افغانستان معمولا از غروب شروع می شود و حدود ساعت 2 بامداد به پایان می رسد. گاهی اوقات ممکن است این مراسم تا زمانی که زوج بخواهند ادامه یابد. حدود ساعت 20:30، نوازندگان آهنگ ویژه ای به نام احسا برو به یاد آمدن عروس پخش می کنند. این آهنگ بیشتر شبیه راهپیمایی عروسی است و تا زمانی که عروس و داماد در محل خود مستقر شوند پخش می شود. وقتی زوجین در راهرو قدم می‌زنند، معمولاً قرآن را روی سرشان می‌گیرند.

منوی نمونه

در آداب و رسوم ازدواج در افغانستان، معمولاً در مراسم عروسی افغانستان غذای زیادی سرو می شود. مهمانان در کنار یک بوفه با انواع غذاهای افغانی صف می کشند. انتظار دارید شوهلا گشته، چلو، پالو و کباب هایی مانند شامی کباب، تکه کباب، چپلی کباب و کباب چوپان تهیه کنید. مانتو اوشک و نان نیز در مراسم افغانستان بسیار رایج است.

برای دسر، انتظار داشته باشید که باقلوا، فیرنی، همراه با میوه ها سرو شود. پس از لذت بردن از دسر، موسیقی شروع می شود. داماد و عروس برای بریدن کیک عروسی حرکت می کنند. یکی از اعضای خانواده در بریدن کیک و سرو آن برای حاضرین کمک خواهد کرد. موسیقی بیشتر دنبال می شود و همه مهمانان به زمین رقص می پیوندند. مردم با اجرای رقص عطان تا پایان مراسم به رقص خواهند پرداخت.

برخی از سنت های خاص در عروسی افغانستان

1- آهستا بورو:

در حالی که آهنگ Ahesa Boro پخش می شود، از همه مهمانان انتظار می رود که تا زمانی که زوج در مکان های مربوطه ساکن شوند، بلند شوند. مهمانان نیز باید به زوج لبخند بزنند.

2- آینه مصاف:

زن و شوهر با شال می پوشند. سپس به آنها قرآن داده می شود تا یک قطعه از آن را در حالی که در زیر بسته بندی هستند بخوانند. در قدیم این اولین باری بود که داماد و عروس چهره یکدیگر را می‌دیدند. این به این دلیل است که ازدواج از قبل تعیین شده بود.

3- نشتی:

صبح بعد از عروسی، خانواده عروس صبحانه را به خانه داماد می آورند. روند رایج امروزه آوردن ناهار و نه صبحانه است. نشتایه شامل غذاهای بسیار لذیذ از افغانستان است.

4- تخجمی:

جشن تخجمی معمولاً یک هفته پس از عروسی برگزار می شود. مهمانان سلام می کنند، هدایایی می دهند و برای زوج در زندگی جدید آرزوی موفقیت می کنند. در این زمان، عروس به عضوی کامل از خانواده داماد تبدیل می شود و نه فقط یک مهمان. عروس با تمام وسایلی که برای شروع زندگی در خانه جدید (وقف) نیاز دارد، می آید. این موارد ممکن است شامل ملحفه، لباس، لوازم منزل و غیره باشد.

5- مهریا:

در آداب و رسوم ازدواج در افغانستان، وقتی عروس به خانواده داماد می‌پیوندد، قول پرداخت (مهریه) می‌دهد. پرداخت می تواند به صورت تملک یا پول باشد. این چیزی است که او به طور قانونی در طول زندگی زناشویی خود مالک آن خواهد بود.

6- عطان:

در پایان مراسم، تمام حاضران در مراسم عروسی در رقص عطان شرکت می کنند. پس از رقص، مردم قرار است به خانه بروند. این آخرین فعالیت در مراسم عروسی است.