آشنایی با سنت و رسوم ازدواج در هند

ازدواج در هند نیز همانند دیگر کشورها دارای رسم های زیادی است که ممکن است بعضی از آن ها به چشم افراد دیگر کشورها بسیار عجیب به نظر برسد. ازدواج در هند یک رویداد اجتماعی و هم مذهبی است. جوامع مختلف سنت ها و آداب و رسوم خاص خود را در جشن ازدواج دارند. ازدواج پیوند دو خانواده است و نه فقط دو فرد. کارکردهای ازدواج به نزدیک شدن اقوام عروس و داماد کمک می کند و از لحظات خوش و شادی لذت می برند و در عین حال با یکدیگر آشنا می شوند. آشنایی با سنت و رسوم ازدواج در هند کمک می کن تا فرهنگ این کشور نیز تا حدودی بشناسید.

با بیش از 500 زبان و 6000 گویش، فرهنگ‌ها و مذاهب متنوع هند تشریفات عروسی امروزی را شکل می‌دهند و بنابراین عروسی‌های هندی بر اساس منطقه مبداشان متفاوت است. بسیاری از آداب و رسوم مختلف که بخشی از مراسم عروسی هندی هستند نیز می توانند طی چند روز برگزار شوند.

سنت و رسوم ازدواج در هند را بهتر بشناسید!

هند به‌ عنوان یکی از متنوع‌ ترین سرزمین‌ های جهان از نظر مذهبی و قومی، دارای مراسم عروسی منحصر به‌ فرد و غنی از نظر فرهنگی است که طیف های مختلفی از مراسم را شامل می شود. بخشی از پیچیدگی از این مفهوم ناشی می شود که وقتی یک زوج هندی ازدواج می کنند، کل خانواده ها و جوامع درگیر می شوند.

عروسی های هندی به طور سنتی به جای ازدواج عروس و داماد، ازدواج دو خانواده در نظر گرفته می شود. حتی قبلاً خانواده ها برای هر عروسی در خانواده یک ماه مرخصی می گرفتند. آن ها با هم می نشستند و گپ می زدند و حتی غذا می پختند. و این گونه موارد به نزدیک تر شدن و شناخت آن ها از یکدیگر نیز کمک فراوانی می کرد.

نامزدی اولین مرحله از مراحل بسیار طولانی است و به عنوان توافق بین خانواده های عروس و داماد آینده عمل می کند. در این مرحله تاریخ عروسی نیز تعیین می شود. مراسم عروسی خود 15 روز قبل از عروسی آغاز می شود، با بارنی بند هوانا، جایی که یک تکه نخ به نام مائولی به دست داماد و والدینش بسته می شود تا متواضعانه از خدایان یک روز عروسی امن را درخواست کنند.

مرحله بعدی مایارا است، “مراسم عموی مادر”. او برای مادران عروس و داماد هدایایی می آورد، از جمله لباس هایی که در عروسی خواهند پوشید. عروسی سنتی هندی خود آیینی از سه رویداد جداگانه است: Sangeet و Mehendi، مراسم، و جشن پذیرایی!

Sangeet & Mehendi

سانگیت فرصتی برای اقوام و دوستان عروس و داماد است تا با هم جمع شوند. آن ها ساز می زنند، می رقصند، آواز می خوانند و با یکدیگر تعامل دارند. حتی گاهی عروس و داماد را مسخره می کنند و با آن ها شوخی می کنند! مهمانی توسط خانواده عروس برگزار می شود و همچنین زمانی برای معرفی اعضای خانواده به یکدیگر است.

در Sangeet، یک عروس هندی در مراسم Mehendi شرکت می کند، که طی آن او و اعضای زن خانواده و دوستانش برای حنا جمع می شوند. در آیین سنتی مهندی، دو یا سه زن استخدام می‌ شوند تا کارهای طرح‌ های حنای عروس و مهمانان زن او را انجام دهند. هنرمندان با استفاده از خمیری از برگ‌ های خشک شده حنا، طرح‌ های پیچیده‌ ای را روی دست‌ها یا پای عروس و دوستان و خانواده‌ اش ایجاد می‌ کنند. اعتقاد بر این است که حنا شر را دفع می کند، باروری را تقویت می کند و انرژی خوبی را برای زوج هایی که به زودی ازدواج می کنند، جذب می کند.

نام عروس و داماد هر دو در آثار هنری عروس “پنهان” است و داماد برای یافتن نام ها است. ضرب المثلی نیز وجود دارد که می گوید هر چه رنگ حنا عمیق تر باشد، پیوند زن و شوهر قوی تر می شود و عروس با مادرشوهرش بهتر کنار می آید. بنابراین عروس ها اغلب اجازه می دهند حنا تا هشت ساعت خشک شود!

دسته عروسی

در اکثر جشن‌ های عروسی هندی با توجه به سنت و رسوم ازدواج در هند، روز با راهپیمایی داماد آغاز می‌ شود. زیرا تمام خانواده و دوستانش همه او را به محراب عروسی هدایت می‌ کنند.

این «مراسم درون یک مراسم» جایی است که داماد سوار بر اسبی سفید به ورودی می‌ رود. صف طولانی خانواده و دوستانش که همگی در حال آواز خواندن، رقصیدن و فریاد زدن آرزوهای خوب سنتی هندی هستند و در این هنگام او وارد می شود. این یک منظره هیجان انگیز است!

پس از آن، عروس و خانواده‌ اش از داماد استقبال می‌ کنند و زن و شوهر، گل‌ دسته‌ های گل‌ دار Milni Malas را برای پوشیدن دور گردنشان عوض می‌ کنند. این ها نماد پذیرش یکدیگر است.

در برات، داماد ژاکت بلندی به نام شروانی و شلواری به نام چوریدارز می پوشند. او یک صفا، یک عمامه، روی سرش گذاشته و یک سنجاق بزرگ فانتزی به نام کلگی روی آن سنجاق کرده است.

پدر و مادر و خانواده عروس، از جمله عموها و عمه ها، همگی از داماد و تمام خانواده اش استقبال می کنند. سپس داماد و خانواده نزدیکش را تا محل افتخار خود در محراب همراهی می کنند.

مراسم زیر مانداپ

عروسی های هندو در بیرون و زیر سایبانی به نام منداپ برگزار می شود، اما اگر مانداپ را نتوان در فضای باز قرار داد، داخل ساخته می شود. هر یک از چهار ستون سایبان عروس نشان دهنده یکی از چهار پدر و مادر است.

در طول مراسم، هر دو والدین و هر خواهر و برادری در مندپ می ایستند. از آن جایی که پدر در حال حاضر در محراب است، اغلب این عموی مادری عروس است که او را در راهرو همراهی می کند. برادر عروس نیز در این مراسم نقش آفرینی می کند. برنج را در دستان عروس و داماد می گذارد و آن ها نیز به نوبه خود آن را در آتشدان تشریفاتی می اندازند.

ساختار مندپ

مندپ را می توان به عنوان برج ها یا لوله هایی با تزئینات زیبا با پرده، پارچه و گل توصیف کرد. مراسم، عروس، داماد و والدین عروس زیر مندپ می نشینند.

جلو و مرکز زیر مندپ آتش مقدس است. آتش می تواند کوچک باشد و برای ایمنی در منقل یا ظرف بسته شود. گفته می شود که “آگنی”، خدای آتش، زندگی را حفظ می کند و بنابراین به ازدواج زندگی می بخشد.

این مراسم با اهدای عروس توسط والدین عروس در مراسمی به نام کانیا دان آغاز می شود. سپس عروس و داماد دست به دست هم داده و در آیینی به نام Mangalphera، دور آتش دور آتش حلقه می زنند.

عروس و داماد چهار بار دور آتش راه می‌ روند که هر نوبت نشان‌ دهنده یک هدف اصلی در زندگی است:

• دارما: اخلاق
• آرتا: رفاه
• کاما: رضایت شخصی
• موکشا: معنویت

انجام رسومات مندپ

همان طور که آن ها منگلفرا را اجرا می کنند، پاندیت که در طول مراسم آیات می خواند، آن ها را به هم می بندد. «زمانی که عروس و داماد قدم زدن خود را در اطراف آتش به پایان می‌ رسانند، این زوج با عجله به سمت صندلی‌ های خود می‌ روند، زیرا گفته می‌ شود هر کسی که اول بنشیند در ازدواج غالب خواهد بود.»

در مراسمی دیگر، کشیش روسری‌ هایی را که عروس و داماد بر سر دارند، می‌ گیرد و قبل از اینکه دور آتش بچرخد، آن ها را به هم می‌ بندد. به همه آن ها ترکیبی از گل، برنج و گیاهان دارویی داده می شود تا به آتش مقدسی که در مرکز منداپ برای اتمام نماز است، تقدیم کنند. به این عمل هاوان می گویند.

سپس هفت قدم برداشته می‌ شود که آن ها قول می‌ دهند از یکدیگر حمایت کنند و با هم شاد زندگی کنند. “این ساپتاپادی است.” هر مرحله نشان دهنده یک عهد زناشویی است، قول تعهد به یکدیگر و مراقبت از یکدیگر. کشیش برای فراوانی غذا، رفاه، شادی ابدی، فرزندان، هماهنگی و دوستی برکت می دهد.

در نهایت، داماد پودر قرمزی را به مرکز پیشانی عروس می‌ مالد و گردن‌ بندی از طلا و مهره‌ های سیاه و گاهی الماس نیز به دور گردن او می‌ بندد، که نماد این است که او اکنون یک زن متاهل است. ” به این می گویند Mangalsutra، هدیه داماد به عروس.

برای خوشبختی و سعادت، دوستان و خانواده ها نیز پس از ازدواج، گل پرتاب می کنند.

مدهای عروسی 

لباس عروس و داماد سنت و رسوم ازدواج در هند آن چیزی نیست که در نقاط مختلف جهان در عروسی ها می بینید. در اغلب کشورها، لباس‌ های مشکی و لباس‌ های سفید معمول هستند. عروس و دامادهای هندی در عوض رنگ های روشن و پر جنب و جوش می پوشند که معمولاً با جواهرات طلا تزئین شده اند. جواهرات همچنین سر و صورت عروس را تزئین می کند. فقط یک لباس برای یک عروس هندی کافی نیست. “حداقل سه یا چهار لباس برای همه مراسم مختلف پوشیده می شود.”

در روز عروسی، بسیاری از عروس های هندی ساری قرمز سنتی می پوشند، زیرا قرمز نشان دهنده خوشبختی و خوش شانسی است. ساری قرمز سنتی پارچه‌ای است شش پا که به شکلی خاص پوشیده شده و با کریستال و نخ‌های طلای واقعی 24 عیار تزئین شده است. همچنین جالب است بدانید که از رنگ سفید اجتناب می شود زیرا رنگی است که برای عزاداری در نظر گرفته شده است. سپس عروس برای پذیرایی به ساری متفاوت تبدیل می شود.

عروس های هندی معمولا رنگ قرمز یا صورتی را با طلا مخلوط می کنند. لباس عروسی آن ها لهنگا نام دارد که یک دامن بلند با بالاپوش و روسری هماهنگ است. پس از مراسم، آنها نیز به یک Lehenga متفاوت تغییر می کنند.

داماد یک کافنی، یک پیراهن بلند تا زانو، با پیژامو، ساق‌دار می‌ پوشد. داماد ممکن است عمامه هم بپوشد.

به‌طور سنتی، عروسی‌ های هندی شامل ساقدوش‌ ها، دامادها، دختران گل یا حلقه‌دار هستند. ساقدوش ها معمولاً ساری هندی هم رنگ یا طرح می پوشند.

جشن پذیرایی سنت و رسوم ازدواج در هند

منوی عروسی هندی اغلب به سبک بوفه سرو می‌شود، زیرا بسیاری از اقلام شامل سس سس یا «ماخانی» هستند و سرو کردن از قبل دشوار است. یک منوی معمولی ممکن است شامل 7 تا 10 پیش غذا و به دنبال آن چهار یا پنج غذای اصلی، به علاوه برنج، ماست، سالاد و نان، نوعی نان باشد.

در پایان غذا، انواع کلوچه ها و شیرینی های هندی مانند بادام هندی با بسته بندی نقره ای، کاجو که یک کلوچه پر از انجیر است، حلوا و سایر شیرینی ها از خامه غلیظ، پنیر و آجیل سرو می شود.

والدین و دوستان نیز در مراسم میهندی، حنای سنتی را می شناسند. مشابه پذیرایی‌ های آمریکایی، دی‌جی، عکاس، فیلمبردار، گل‌ها، غذا، کیک، هدایا و مهمانان نیز وجود دارد، اما همه در مقیاسی بسیار بزرگ‌ تر.

از 300 تا 500 نفر معمولاً به یک پذیرایی معمولی هندی دعوت می شوند. برای آن ها، این جشن با خانواده و دوستان و افراد جامعه آن هاست.

غذا هرگز تمام نمی شود

زمانی که بوفه باز می شود، تمام شب مانند دسرها دوباره پر می شود. مقیاس بزرگ‌ تر همچنین در نحوه نمایش عروس و داماد در پذیرایی مشهود است. در آمریکا، ما اغلب عروس و داماد را می‌ بینیم که بر سر میز عشق نشسته‌ اند، گاهی اوقات جشن عروسی مربوطه در سمت راست و چپ آن ها نشسته است.

اما در عوض زوج‌ های هندی معمولاً روی یک صحنه بلند می‌ نشینند که به زیبایی تزئین شده است. ساختارهای استادانه، پس زمینه، پرده، پارچه، گل و شمع همگی در جلب توجه این زوج خاص نقش دارند.

یکی دیگر از مراسم ویژه در هنگام پذیرایی رخ می دهد. زمانی که زن و شوهر در حال رقصیدن هستند، خانواده و دوستان به سوی زوج عروس پول پرتاب می کنند تا برایشان آرزوی سعادت کنند.

Bou Bhat در بعدازظهر بعد از روز عروسی برگزار می شود. خانواده و دوستان داماد برای ناهار و اقوام نزدیک عروس نیز دعوت شده اند. در این مراسم عروس به طور رسمی به خانواده دعوت می شود، داماد مسئولیت غذا و لباس او را به عهده می گیرد و به نشانه وفای به این عهد، ساری جدید به او می دهد و غذای او را سرو می کند.

برکات: اشیرود

مدتی بعد از عروسی، خانواده ها مراسم آشیرواد را برگزار می کنند و در آن جا هدایایی رد و بدل می کنند. والدین، اقوام نزدیک و دوستان خانواده عروس به خانه داماد می روند و به او صلوات می دهند، شاید همراه با هدیه ای نمادین. خانواده داماد نیز به همین ترتیب به خانه عروس رفته و دعای خیر می کنند. معمولاً به این مناسبت توسط والدین به عروس طلا یا الماس می دهند.

اما عاشیرود در سنت و رسوم ازدواج در هند واقعاً در مورد نعمت است. خاله ها و عموها از هر دو طرف می آیند تا به این زوج جدید دعا کنند. در فرهنگی که به نظرات اعضای ارشد خانواده اهمیت زیادی می دهد، این شاید مناسب ترین راه برای شروع زندگی زناشویی باشد.

نهایتا، عروسی‌ های هندی با همه شکوه و شکوه چند روزه‌شان به طرز فریبنده‌ ای ساده هستند. در هم آمیختن آیین ها و سنت ها، درس هایی سرشار از حکمت بی تکلف برای یک زوج تازه ازدواج کرده ارائه می دهند. این، در اصل، روح منحصر به فرد عروسی هندی است.